این شبها

هر چقدر هم که بی ایمان باشی. هرچقدر هم که در طول سال غرق در کارهای خودت باشی و معنویات رو فراموش کرده باشی. هر چقدر هم بیخیال همه چیز باشی ، بد نیست که سالی یکی دو دفعه و هردفعه قدر چند ساعت به خودت بیای و فکر کنی...

فکر کنی به این چند سالی که زندگی کردی... فکر کنی به آینده ای که نمیدونی قراره چی برات پیش بیاد.اونوقته که احساس میکنی احتیاج داری به دعا! احساس میکنی که خیلی از آدمهای دور و برت  احتیاج دارن به دعا.

اونوقته که میفهمی شاید بد نباشه سالی یک دفعه هم که شده  سنت شکنی کنی. میفهمی که این شبها بهترین فرصته.برای اینکه  دستانت رو به  آسمون بگیری و آروم زمزمه کنی:

سبحانک یا لا اله الا انت. الغوث! الغوث! خلصنا من النار یا رب...